Karanlık gece..

[betul_1905]

Karanlık gecede görüyordum gözlerinin gülüşünü öyle masumdu ki sanki bana gitme diyecek
gibi bakıyordu ama ağzını sanki bantlamışlardı gidişime tek bir kelime etmiyordun
yavaş yavaş ayrılık vakti gelmişdi gözlerin gittikce doluyordu dokunsalar ağlayacaktı sanki
sende benim gitmememi bekliyordum biliyorum ama elimde değildi istemeyerekte olsa ayrılıyordum
uzaklaşıyordum artık bu şehirden kimsenin olmadığı bir yere doğru orda yanlızlığımla baş başa
kalıp hikayelerimi yanlız ona anlatmak istiyordum yorulmuştu artık bu beden kabuğuna çekilip dinlenmesi gerekiyordu
her adım attığımda arkandan dökülen göz yaşlarını hissediyordum ama birşeyler olmuştu bana dönüp bakamıyordum sana
silemiyordum akan göz yaşlarını sen orda ağlıyordun gidişime sanki ben çokmu istiyordum gitmeyi içim kan ağlıyordu
yürüyordum ama yürüdüğümün farkında bile değildim ne tarafa gittiğimi bilmiyordum ama birşey çekip götürüyordu beni
sessizliğe doğru ortalık giderek sessizleşiyordu ama kulağımda senin sesin hala yankılanıyordu hıckırıkların hala
aynı şekilde gözlerimin önüne geliyordu biliyordum gitmemeliyim ama gidiyorumm