AyRıLıĞın 7 GüNü

[Tatlı Bela]

AYRILIĞIN 7 GÜNÜ

Ayrılmamızın ilk günü ne yapacağımı şaşırdım.
Gözlerim zaman zaman doluyor.. ağlayasım geliyor, o ilk günde

Ayrılığımızın ikinci günü gelmişti.
Evde voltalar atıp duruyordum
Seni düşünüyor, sesini duymak istiyordum
Ellerim kendiliğinden telefona gidiyor
O numaralara bir türlü basamıyordum...

Ayrılığımızın üçüncü günüydü;
Albümden resimleri tek tek çıkardım
Uzun uzun seyrettim..
Bazen bacaklarından başladım
Dudaklarında son buluyordum...

Ayrılığımızın dördüncü günü;
mektupları teker teker okuyup hüzünleniyordum
Şömineye atmayı ve yakmayı düşündüm
Ama yanışlarını seyredemeyeceğimden emindim....

Ayrılığımızın beşinci gününde dayanamadım
Evden çıktım...
Nedense duygularım beni
Senin evine getirdi ama kapıyı bir türlü çalamadım

Ayrılığımızın altıncı gününde
Hislerim yine s
senin evini buldu
Ama bu hisler geriye üzgün döndü
Çünkü yanında biri vardı....

O gün yaşadıklarımızı sabaha kadar düşündüm
yedinci günün sabahına kadar
Çünkü....
ÖMRÜM ANCAK O KADARA YETTİ !...