<<KÜÇÜĞÜM>>

[Tatlı Bela]

<<KÜÇÜĞÜM>>
Aynı sokakta oturuyorduk.Her gün bir kızla geliyordu.Adı esrarengizdi,
herkes onun hakkında farklı şeyler söylerdi.Fakat kimse gerçeği bilmezdi.
Kirli sakalları vardı.Yeşil gözlü,esmerdi.Mahallenin kızları hayrandı ona.
Bense nefret ederdim.Hiç kimseyle konuşmaz.Sadece gelir,geçerdi.Bir gün
onunla yolda karşılaştık.Çok güzel bir yüzü vardı.Bana gülümsedi.Şaşırdım.
Ama yinede onu sevmiyordum.Fakat o çok farklıydı.Gece
boyunca lambası yanardı.Uyumak yerine onun evini seyrederdim.Onu
sevmediğim halde herşeyiyle ilgileniyordum.Yavaş,yavaş onu gözlemeye başladım.
O an anladım ki, ona karşı hissettiğim şey sevgiymiş.Artık
o eve gelmeden uyumuyordum.Yanına gelen kızları kıskanırdım.Onunla
karşılaşmak için kapıda dururdum.


Onu yine yolda gördüm.Bana göz kırptı.Yanımdan geçerken onu çağırdım.
"Acelem var Küçüğüm"dedi.Bana aramızdaki yaş farkını hatırlatmıştı,
eve gidip ağladım.Karar verdim ona aşkımı ilan edecektim.Yolunu
gözledim.Bir gün onu gelirken gördüm.Peşine düştüm o eve girdi.Biraz
bekleyip kapıyı çaldım.Açtı "Ne var Küçüğüm" dedi."Seni Seviyorum"
dedim.Gülümsedi "Evet" dedi."Ne Evet" dedim.Konuşmadı.Koşarak
dışarı çıktım.Bir ay boyunca evden çıkmadım.


Bir gün kızlarla konuşurken.Ambulans geldi onun evine girdi.Sedye ile
onu dışarı çıkardılar.Önümüzden geçerken "Bende Seni Küçüğüm" dedi.
Kıpkırmızı oldum herkes bana bakıyordu.Ağlayarak koşmaya başladım.
Akşama kadar sokakda gezdim.Gözyaşlarım durmadan akıyordu.Sonra
eve geldim.Annemler ondan bahsediyorlardı.Sevdiği bir kız varmış.Ailesi
evlenmesine izin vermeyince kız evden kaçmış.Sokak serserileri onu öldürmüş.
Eve getirdiği kızlar evi olmayan kızlarmış.Kimi sevdiyse ölmüş.Çok sevip,
acı çekmiş.İntihar edip hastahaneyi aramış.Polisler evin duvarında
"Küçüğüm" yazısını bulmuşlar."KÜÇÜĞÜM SENDE ÖLME" yazıyormuş.
"Bende seni sevdim,sevdiklerim gibi sende ölme diye ben
öldüm "KÜÇÜĞÜM"...