Bu AŞK Bir Devrimdi Herşeyi Reddeden......

[betul_1905]

Neydi bizi bir arada tutan? Benden kentLerce,sayfaLarca uzaktın; Kaç aşk ve kaç yaş küçüktüm! Sende oLmayanLar topLamıydı hayatım ve bana buLaşmayanLarLa
örüLüydü yaşamın! Sıfatına 'yeni' dedigim her duygu,sende eski bir yaranın adıydı... Ben, aşk kanamaLı geceLerde öLecegim korkusuyLa yaşarken, sen her yaraLanmada,sabra durmayı başaracak kadar iyi biLiiyordun merhemini yada kendini iyiLeştirmeyi!
Benim,şaşkınlıkla karşıladıgım her şeye,'yine' görmüş olmanın alışkanLıgıyla bakıyordun. Sana geLdigim yoL,yeni bir yoLdu benim için. Sanki hiç gidiLmemiş...
Bense o yoLun iLk yürüyeniydim. Bana geLdigin yoL,aşk izLerinLe doLuydu.Bir doLu aşkın izini örtüyordu şiirLerin. geLmek eyLemi pörsümüştü adımLarında...
oysa ben geLişini 'miLat' sayacak kadar başLıyordum aşka.....
Biz oLmaya yetmeyecek kadar çoktu engeLimiz .AşıLan her engeLLe daha çok 'biz' oLuyorduk ama....BirLikde vardıgımız her noktada,birbirimiz yitirmekLe başLıyorduk yaşamaya.
ALıştıgımız kayıpLar yetmiyorduda bizi bizde siLmeye.Birbirimizin içinde öLmemiz,imkansız bir azraiL işiydi. NasıL yer etmişdik içimizde? Sen öyLe uzak,ben böyLe çocuk...
Hiç bir şarkı anLatmazken,haLimizi ve sıgınamıyorken de birbirimize;Kim avutur bizi yada kim anLar?Kendimizi anLamakdan men'ken anLaşıLmayı bekLemek nasıL bir anLayışın geregiydi?
Her çoguL kavgada yerini buLdu yaraLı geçmişimiz.Unutma özürLü hafızaLarımız içimize aşk oLdu,dışımıza kin!
Bizi küskünLükler bagLadı,aşk ayırdı.Seni seviyorumLar düştü diLimize her bagırışın ardından.Seni seviyorumLar düştü diLimizden...ELLerimiz eLLerimizdeyken....

Seninle ben bu öykünün Kaybeden iki kahramanıyız Seninle ben caddelerde sokaklarda İki garip yabancıyız!!!
Aglamam ardından aglamam ardından Yaşlar neyi degiştirir ki Sonumuz ne olacak kim bilir...
Hicran senden bana kalan Hicran her yerde hatıran Hicran ruhumda bir çocuk İsmini sorar hala rüzgarlardan...
Hicran senden bana kalan Hicran her yerde hatıran Şimdi kalbimde bir bulut İsmini sorar hala yagmurlardan...
Bu aşk iki umuttan kopan İsyancı günahların sıgındıgı bir adaydı Hayat denen azgın denizde Bu aşk gerçegin gözünün içine baka baka Gülümsemekti acılara Bu aşk bir devrimdi her şeyi reddeden
Ve her devrim kendi çocuklarını tüketir!Seninle ben bu öykünün Kaybeden iki kahramanıyız Seninle ben dünyada ve cehennem de İki garip yalancıyız.....



Bu aşk bir devrimdi her şeyi reddeden...
Ve her devrim kendi çocuklarını tüketir!

KuLLanıLmamış Tüm GüLücükLerini Bana BağışLıyor Şimdi Dünya...

Bu A$k Senide Benide ÖLdürür...