Kalbi Seçmeli, Sevmeli Insan! ! !...

[€bruLi]

Hayatta bazı insanlar çok şanslı olurlar, bir işe kalkışacağı an bir bakar kapılar ardı ardına açılır, tercih yapma şansı olur, bazılarıysa dertli bu konuda işin peşinden koşar, sabredip bekler ama gelmez, ne yapsa olmaz. Bir başka insanın tercih yapma şansı olurken onun tek bir seçeneği bile olmaz… Hayat kimi zaman böyle acımasız işte…

Aslında her şey ders değil midir insanlara? Yüce Allah o kadar kudretlidir ki, her şeyi eşit yaratmıştır ve her şeyin bir bedeli vardır… Evet, bazı insanlar şansları veya imkânları sayesinde kolay iş güç sahibi olurlar. Ama bence asıl güzel olan zorluklardan sonra bir şeyi elde etmektir. Çünkü zor kazanılan çoğunlukla daha çok değer görür...

İmkânları kısıtlı olan insanlar bir işin peşinden koşar, elde etmek için tüm çabayı sarf eder, uğraşır. Eğer yeterli çabayı gösterir ve şansı da arka çıkarsa amacına ulaşır. Ve işine tüm benliğiyle sarılır, titizlikle takip eder. Çünkü zor kazanmıştır kaybetmek istemez, bu yüzden de işinin değerini bilir. Peki ya kolay elde edilen bir iş? Bu işi yapacak olan insanlarda rahatsa genellikle işini titizlikle takip etmezler. Kişi kolay iş bulabildiği için oluruna bırakır her şeyi, çaba sarf etmez. İşte böyle insanlar arkadaşlıklarında ve evliliklerinde de böyle olurlar. Kolay birlikteliklerin zayıf temelleriyle oluşmuş evlilikleri kısa sürede boşanma aşamasına gider…

“Eskiden sevgi için erkekler çaba harcardı, yâre ulaşmak için uzun bir yol olurdu önlerinde ve yoluna çıkan engelleri tek tek aşarlardı. Çünkü bir kızın kalbini çalmak zordu... Kelimeler yetmezdi o zaman çarkını çevirmeye sevdanın… Ama sevgisini ispatladığında sağlam bir tohum atmış olurdu ömür toprağına… Bu toprakta yetişen sevgi ağacını izlemek her şeye değerdi ve tatmak meyvelerinden… ” İşte böyle diyor o dönemde yaşamış olan büyüklerim…

Peki, şimdi neden herkes kolaya kaçıyor? Birgün yalnız kalırım korkusuyla gidip yanlış bir ilişki mi yaşamalı? Ya yoluna çıkan en ufak taşta vazgeçip kaçmak niye? Bir ömür mutlu olmak yerine bir anlık geçici mutlulukları mı seçmeli? Doğru olan bu mudur? ASLA!

Eskiden görücü usulü evlilikler varmış… O zaman eşini hiç tanımazmışsın..Tabi ki buda iyi değil şimdiki gençlik yani bizler buna ancak kara cahillik diyebiliriz tabiri caizse…Ancak birçoğumuzun da büyükanne veya babaları öyle evlenmiştir çoğunlukla… Zamanla gelişmiş her şey… Değişen devir insanlığa aşkı tanıtmış ve destansı aşklar yaşanmaya başlamış, ta ki insanlar iyice abartana ve değişene kadar. Şimdi ise çıkar evlilikleri, mantık evlilikleri çıktı sevgi etiketi altında…

Aslında kim istemez sevmeyi, dünyanın en kötü, acımasız insanını bile yumuşatan tek şeydir; SEVGİ! Belki saklar belli etmez ama yüreğinin en karanlık yerinde bir mum olur sevgi aydınlatır en taş kalbi bile…

Şimdi düşünüyorum sevgi mi mantık mı, diye kendi kendime? Bu düşünceyle kalp ve beyin alıyor kılıcını kalkanını savaşa geçiyor… Beyin şimdiki devir farklı diyerek tüm karşıt delilleri bir bir döküyor ortaya, şu anda çokça yaşanan boşanmaları örnek veriyor, aldatmaları gösteriyor, kalp ise “DUYGUSAL” gördükleri gerçek olsa bile o yalanda olsa bir güzel sevgi sözcüğüne aç, sahtede olsa sevgiye muhtaç! Sevmeyi, sevilmese bile sevmeyi tercih eder. Açar kanatlarını savaşır tüm iştahıyla…

Ne olursa olsun yaşamda insanın yaşama fonksiyonunu sona erdiren tek şey KALP değil midir? Beyin ölse bile kalp yaşatır insanı… ! O halde değişen devre inat temiz tutmalı, ne olursa olsun KALBİ SEÇMELİ, SEVMELİ İNSAN! ! !...