KaL DiYeMeM...

[Tatlı Bela]

Yine umutsuzluk denizinde boğuluyorum bu gece...
gelmeyeceğin ihtimali işlenmişken beynime isyan bayrağı yine en tepede...
ne yapmalı alışmalımı bu firari acıya yoksa bırakıp gitmeli silmeli mi herşeyi en baştan...hiç yaşanmadı mı saymalı bu sevdayı seni yoksaymalı bir hayal deyip geçmelimi...
hangisi mümkün söyle...

Ben hergece savaşırken yokluğunun verdiği acıyla, yağan yağmur şaidimdirki vazgeçtim mutlu olmaktan sadece unutmak istiyorum seni ve deli sevdanı..

Ne kal diyebildim sana nede seninle gelmeye cesaret edebildim sanki bunu bilircesine ardına bakmadan gittin belki sen bile bilmiyordun bu gidişi...yenildin sende her insan gibi, karşı koyamadın içinde büyüttüğün hırslarına ve gittin bu sevdayı harcadın...
şimdi serseri yüreğim ne anlar söyle,söyle nasıl dindirebilirim içimde büyüyen acıyı söyle yarım kalan o sevdayı hangi bilinmez yürekte tamamlarım..
biliyomusun aslında yüzünü görmek istemiyorum tek istediğim unutmak...
hangi vicdan kaldırabilir hangi duygu yaptırabilir. senki sokakta ağlayan cocuğa dayanamayacak kadar duygu yüklü adam senki benim sevdiğim taptığım adam..

Yoksun ve ömrümün sonuna kadar olmayacaksın bense umutsuzluk içinde umut arayan ve gelsende sonucun değişmyeceğini bile bile hep geleceğin günü bekleyen bi sevdaya sarılıp hayatta kalmaya çalışan ve bütün bu karmaşıklıklar içinde yinede seni hala deli gibi seven ve deli gibi özleyen zavallıyım.

Kal şimdi gittiğin yerde girdiğin yürekleri darmadağın et yine...Ama benim yüreğimi bana bırak neolur kalmasın sende...!!