Temür Köran Sergisi

[SouL_OF_RocK]

Çağdaş Türk figür resminin güçlü isimlerinden Temür Köran’ ın onbeşinci kişisel sergisi 29 Nisan 2008’ de Evin Sanat Galerisi’ nde açılıyor. Mekan-zaman ilişkisini, özgün anlatımlar eşliğinde yeniden harmanlayan sanatçının bu sergisinde, figür ve renk karşılaşmalarını farklı kompozisyon kuruluşları içinde değerlendirdiği gözleniyor. Hayal gücünü harekete geçiren tuvallerdeki dinamik yapı genel kurgunun temelini oluşturuyor.

Tuvaldeki buluşlarını yeni efektlerle destekleyen Temür Köran, güçlü desen yetisiyle eklemlenen resimlerinde, rengin temsil ettiği değerin biçimden bağımsız haliyle ve ilkel yapısıyla ilgileniyor. Kurduğu anlatılarla komposizyonlarını farklı boyutlara taşıyan sanatçının tuvallerinde giderek belirginleşen renk, biçimle uyum içinde bağımsızlaşıyor.
Obje ve figürlerin tuval yüzeyinde kazandığı anıtsallık, rengin egemenliğinde kompozisyonu oluşturuyor. Aynı düzlemde yaratılan mekanlarda, iç içe geçmiş renk planları içinde her parça farklı şekillerde çoğalarak yeni bir bütün oluşturuyor.

Sanat tarihinden ve gelenekselden referanslar içeren Temür Köran resimlerinde, lokal armoninin verdiği nostaljik etkiye renk katmanlarıyla örülmüş soyutlamalar eşlik ediyor. Barok ışıklarla oluşturulan sağlam kurgu; renk, desen ve yaratıcılık üçlüsünün gücüyle ritm duygusunu harekete geçiriyor. Bu ritmin yükseldiği noktada, sanatçının vurgulamak istediği detaylara odaklanılıyor. Hayal ve anın kesiştiği desenlerde ise, birinin sınırsızlığı diğerinin tekrarsızlığı ile buluşuyor. Desenler, tuvallerden bağımsız olmalarına karşın, anlam çağrışımını arttıran iletkenler olarak resimleşiyor.

Sergi için hazırlanan katalogtaki yazısında Soner Özdemir, Temür Köran resimlerini şöyle özetliyor : “…Temür Köran farklı zamanlardan veya yerlerden gelen imgeleri farklı katlar oluşturacak şekilde keserek ve bu katları birbiri üstüne bindirerek olası dünyalar yaratıyor. İnsanlar, hayvanlar, eşyalar, bitkiler bir araya geldiğinde dünyanın yeni bir görünüşü ortaya çıkıyor. Ne var ki, tam “anlam”a ulaşmanın eşiğindeyken sahne tekrar hikayeyi kapatmaya izin vermeyen katlara ayrılıyor. Temür Köran dünyayı sanki atılan zarlara göre her an bir değişiklik olabilirmiş gibi resmediyor...”