Konuş Yüreğim [ Şiir ]

[q1nG ßuraQ]

KONUŞ YÜREĞİM

Hayatımızın hayallere kaldığını


Ve hayallarin de namlularla ürkütüldüğünü...

Konuş yüreğim !


Bu dünyayı,suskun bırakılmış kuşları,
Paletlerle ezilmiş gülleri,
Bir de ölümleri,ölüm mahkumlarını
Azrail'i her gün düşünde görmeyi,
Ve her gün ölmeyi...
Konuş yüreğim !
Direnişi,kırılışı,ardından yine dirilişi,
Ve Mescidi Aksa'yı Konuş !


Babaların çaresizliğini !
Kollarında çocuklarının vuruluşunu,
Ve öfkenin bilenişini...
Annelerin acısını !
Yürekleri dağlayan ağıtlarını
Konuş yüreğim !


Sessiz kalan dünyayı,masa başı pazarlıkları,
Ve yalandan barışları Konuş !
Bir avuç düşmanla başa çıkamayan kralları,
Özden uzak kalışı ve bizi satanları...
Konuş yüreğim !


Konuş !
"SEN SUSTUKÇA" hep böyle döner devran...