Dinledim Sessiz Sohbetlerini.

[GiZemLi_80]

Bir sabah vakti güneş yeni yeni görünüyor ufukta.

Yine o en derin huzuru tattığım yerdeyim,bulduğum ilk fırsatta.

Dinliyorum sessiz sohbetlerini her birisinin,kiminin boynu bükük yalnızlığı umman kimisinin.

Kimi yaşarken çok rahatmış,dostlar,hanlar,hamamlar.Şimdilerde gelmezolmuş artık akrabalar.

Hele bir sabah vakti ise,heleki yavaş yavaş birde yağmur yağıyor ise.

Damlaları dinledim ağaçların yapraklarını,

Hatta bazen o koskoca kabristanın sessizliğini dinledim.

Bazısı pişmandı dünyadaki halinden,çabucak geçivermişti koskoca ömür farketmeden.

Bazısı asırlar sığdırmıştı kısacık ömrüne,asırları yerleştirmişti birbirine deydirmeden.

Üstlerini örten toprakta fark yoktu belkide, başlarında uzayan servilerde.

Fark keşkelerindeydi her birinin.Özlemlerinde ,hayal kırıklıklarında.

Dışarda gerçekten hiçbir fark yoktu, hepsinin taşları bile soluktu.

Taşlar böyle olmuşsa söyle nedir insanın hali?

Şimdi üzerlerindeki böceği kovmaya yok,hiç birinin mecali.

Öyle boşlukki dünyada hazırlıksızsan

Senden geriye ince bir sızı kalır çekilecek,oda ancak belli bir zaman.

Bir gün taşını belkide bir basamak yaparlar bir kenara.

Muhtaç kalırsın belkide yaşarken değer vermediğin fatihaya.

Hani uyku sersemi dilin damağın kurur,hani bir yudum suda bedenin hayat bulur.

Suyun tadı işler ya ta ruhuna kadar.

Arada, bir Allah dostu duyarda halini şansın varsa.

Bu dostla ruhun yine suya kanar.

Onların susuzluğunu dinledim,sicim gibi yağmur yamaktaydı.

Onlar anlattı ben dinledim,sanki ruhum şimdiden karşıdan bana bakmaktaydı.