Seni Içimde Terk Ediyorum

[GiZemLi_80]

Binmediğim hiç bir otobüs
Beklemediğim hiç bir durak kalmadı bu şehirde



Gittikçe azalıyor hayat
Neyi erken yaşadıysam
Hep ona geç kalıyorum



Sana göçüyorum her sonbahar
Yolların çıkmıyor aşkıma
Unuttuğun yağmurların adı saklımda
Seni içimden terk ediyorum...



Susmaktan yoruldum
Kuşlar ve şarkılar
Bu şehri terk edeli
Efkar demliyorum gözlerimde



Yaşlarımı
Yanağıma varmadan öldürüyorum
Tam sancağımdan yaralıyorum kendimi
Alnını yüreğime dayadığın güne bakıp
Seni İçimden terk ediyorum



Ne unutucak kadar nefret ettin
Ne hatırlayacak kadar sevdin
Yıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin biliyorum



Beni hep bulmamak için aradın
Yanılgımdın
Yandığımdın
Yangındın



Sensizliğe yanilmek Sana yenilmekten zor olsa da
Ardımda bir sürü"belki"ler bırakarak
Seni içimden terk ediyorum



Şimdi
İçimde öldürecek bir anı bulamayan
İki yarım kaldık
Tamamlayamadık bizi



Elinden tutmadın yanlızlığımın
Saçlarımıda uzaklarına gömdün



İçimin mavisi senin okyanusundandı
Al! geri veriyorum



Kilitleri hep yanlış kapılara vurdun
Devrilmiş vagonlara dönerken gözlerim
Sana bensizliği terkediyorum



"Yarime uzanmayan bütün dallar kırık" demiştin
Aşk içinde doğmuşsa nereye kaçabilirdi?



Ne tuhaf değil mi?
İçimi acıtanda sendin
Acımı dindirecek olanda.



"Ya öldür beni"dedim
Ya da git benden



İçi bulanık bir sevdanın ucunda
Seni kaybettim



Aldırmadın aldırmalarıma
Bir gecede yakıp yarini
Şafaklara sattın ihanetini



Külümü basanlar bile utandı yaptığından
İşte soluk bir ömrün son nefesi
Benden
İçimden
Terkediyorum