İstanbul Ağlıyor

[Tatlı Bela]

istanbul agliyor

trende biletsiz sevdalar vardı.
vagonlar kaçaklara göz yumarlardı.
aksa da yüreklere kar pınarları,
sevdanın arkası var
ardı bahardı!

istanbul ağlıyor sen ağlıyorsun,
hadi git git artık ne duruyorsun?
yolcular hep kaçak biz ise tutuklu
gözler ağlıyor tutkulu çocuksu..
istanbul ağlıyor sen ağlıyorsun,
sevdiğin bekliyor ne duruyorsun?

yıldız avlarım yüreği mavisinde
her dem bakışlarına
gözlerinin deryasında
pusu duran ellerimi sana tuzaklarım
her tetik düşürdüğümde gözlerim
ölüme az kalır
yalnız gördü ya!
gelir bende kalır yalnızlık
uzar geceler..
istanbul’a yağmur yağar karla karışık
kar’ı ayıklar yağmur kokuları alırım koynuma
ot koyarım göz ucuma
anla
yine yangın
yine hasret
yıkanan istanbul’dan düşen payıma
bir de
yüzünün giderken ki ıslaklığı..

gül damlası düşmüş ateş yurduydu
dağlara dil uzatan narlı kuyuydu
yağsa da gönüllere gam geceleri
ceren yarasında aşk büyütürdü..
yaksa da gönülleri gam geceleri
ceren yarasında dert büyütürdü..

istanbul ağlıyor ben ağlıyorum
hadi kalk gel artık dayanamıyorum.
yolcular geldiler sen yoksun içinde,
yüreğim can veriyor acılar içinde..